Και τώρα που έχω την προσοχή σας, θα σας μιλήσω για το τετραήμερο που περάσαμε το περασμένο μήνα στο Βερολίνο. Όχι, δεν πήγα για συναυλία. Μια φίλη, που θα βρισκόταν εκεί για να καλύψει τη Berlinale, μας κάλεσε για παρέα. Μια παρέα που από 2 αρχικά άτομα επεκτάθηκε σε τουλάχιστον 10 από διάφορες γωνιές της Ευρώπης.
Εγώ λόγω οικονομικού προβλήματος δεν μπορούσα να πάω, αλλά χάρη στην "ευγενική χορηγία" του EasyHotel (θυγατρική της EasyJet) που με χρέωσε μόνο 25 ευρώ τη βραδυά για το δωμάτιο τα κατάφερα. Να διευκρινήσω πως τα EasyHotel δεν είναι τίποτα βρωμερές τρύπες με ποντίκια, αλλά πεντακάθαρα ξενοδοχεία που παρέχουν απλώς μόνο τα βασικά: Ένα κρεβάτι, τουαλέτα και μπάνιο με σαπούνι, shower gel, πετσέτες και χαρτί τουαλέτας. Όχι, δεν έχει τραπεζάκι για να απλώσετε τα συμπράγκαλα και τα καλλυντικά σας. Γιατί να τα απλώσετε αλλώστε; Θα κάτσετε καθόλου μέσα στο δωμάτιο; Δε νομίζω. Αν θέλετε να δείτε τηλεόραση θα πληρώσετε έξτρα (Καλά, θα πάτε Βερολίνο και θα κάτσετε στο δωμάτιο να δείτε τηλεόραση;). Θέλετε Wi-Fi; Θα πληρώσετε έξτρα. Θέλετε κάτι να τσιμπήσετε ή να πιείτε; Έχει αυτόματο πωλητή στη reception. Και μην ανησυχείτε: Αν χρειαστείτε επιπλέον κωλόχαρτο ΔΕΝ θα πληρώσετε έξτρα. Είναι δωρεάν.
Πήγαμε λοιπόν...
Alexanderplatz...
Potzdammerplatz...
...γενικά, σε πολλές platz που μπερδεύαμε τα ονόματά τους. Αυτή που θυμόμασταν πιο εύκολα ήταν η Hanzaplatz.
Στη πύλη του Βραδεμβούργου φυσικά...
...και στο Checkpoint Charlie, όπου οι υποτιθέμενοι "φρουροί" σε χρεώνουν 2 ευρώ για να βγεις φωτογραφία μαζί τους και που μόλις έμαθαν ότι είμαστε Έλληνες μας υποδέχθηκαν με την προσφώνηση "Geia shou, malaka, Olympiάkos, Panathinάikos"
Και μια που είμαστε και σινεφίλ, θυμηθήκαμε και τον Wim Wenders με τα "Φτερά του Έρωτα" και το "Faraway, So Close"
Επίσης πήγαμε στην East Side Gallery για να δούμε ότι απέμεινε από το τείχος
Πήγαμε και στην Νέα Συναγωγή...
...που παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα, ένα λάτρη της δισκογραφίας
Κι από μουσεία;
Στο μουσείο Κινηματογράφου...
Στο μουσείο της Ανατολικής Γερμανίας, που μας θύμισε ότι διαφορετικά αυτοκίνητα είχαν οι προλετάριοι...
...και διαφορετικά τα μέλη του κόμματος...
...καθώς και το ότι ένα από τα μέσα με τα οποία έκαναν αντίσταση οι αντιφρονούντες Ανατολικογερμανοί ήταν και ο γυμνισμός...
Στο μαγαζάκι του μουσείου βρήκα CD των City (Ανατολικογερμανικό συγκρότημα, που ήταν το πρώτο που είδα ποτέ live στη Ριζούπολη, το μακρινό 1981), καθώς και ένα "Best Of" της Ανατολικής Γερμανιας με τίτλο "Hits Der DDR"
Στο μουσείο του Checkpoint Charlie όπου παρατηρήσαμε τους διάφορους τρόπους με τους οποίους προσπαθούσαν να διαφύγουν στη Δύση...
Και φυσικά, στο μουσείο της Περγάμου.
Οι Βερολινέζες ήτανε λίγο ψυχρές...
...και αυτό ίσως να οφείλεται στο πολύ κρύο που έκανε.
Δεν είχε όμως χιόνι. Για την ακρίβεια, το μονο χιόνι που είδαμε στο Βερολίνο ήταν αυτό:
κοντά στην πύλη του Βραδεμβούργου.
Δεν θα μπορούσε βεβαίως και να λείπει και το Ελληνικό στοιχείο:
Κοντά στο ξενοδοχείο, ήταν και ο πολυχώρος "Tachel", ή για συντομία "Tachel η μαμάκα σου Tachelες και συ":
Από φαγητό δεν φάγαμε καθόλου Γερμανικά.
Πήγαμε στο Βιετναμέζικο, νομίζω, του Monsieur Wuong...
και στο Αμερικάνικο κρεατάδικο "White Trash"...
...όπου μπορείτε να φάτε το αγαπημένο burger του Elvis απόψε, και να κλάνετε σαν τον Elvis αύριο!
Όσο για ποτό;
Μεταξύ άλλων στο Scotch & Sofa (όπου ναι, το Jack Daniels έχει μόνο 5 Ευρώ και 10 λεπτά. Για δοκιμάστε να βρείτε τέτοια τιμή στην Αθήνα καθώς και να είναι πραγματικό Jack Daniels αυτό που όντως θα πιείτε)
Επίσης στο Solar, 16 ολόκληρους ορόφους πάνω από το Βερολίνο
Καλά όλα αυτά αλλά δεν εξήγησα ακόμα το λόγο για το "Group Sex" στον τίτλο (πέρα από τη προσέλκυση διαφόρων περίεργων στο blog μου). Αυτό προέρχεται από την Χ, εκλεκτό μέρος της παρέας που είχε την τάση να αλλάζει τα διάφορα ονόματα. Έτσι το "group ticket" που έπρεπε να βγάλουμε στο μετρό έγινε "group sex" και το "Checkpoint Charlie" έγινε "Charlie Brown". Βεβαίως και η Hanzaplatz έγινε Hanzaplast, αλλά αυτό βεβαίως θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας...
Και μια που ανέφερα το μετρό, εκεί φαίνεται ότι εμφανιζόταν γνωστό συγκρότημα, που πρόσφατα είχαμε τη τύχη να δούμε και στην Αθήνα:
Τέλος, είπα ότι δεν πήγα για συναυλία. Έλα όμως που μας προέκυψε μία. Στο club Bassy εμφανίστηκαν οι Kilroy από τη Σουηδία που όπως λένε και οι ίδιοι παίζουν "cheesy rock'n'roll". Μάλλον βρίσκονταν εκεί για τη πενταήμερη του σχολείου τους...
