Manchester Live!

Και ολίγη από Masnchester που μας προέκυψε αυτό το Σαββατοκύριακο. Είχα ξανάρθει πριν από 3 χρόνια, πάλι για συναυλία. (Εντάξει, είχα ξανάρθει και παλιότερα, αλλά τότε είχα πάει κατευθείαν στο Old Trafford, και είχα γυρίσει αμέσως). Οι δύο διαφορετικοί χώροι συναυλιών που επισκέφτηκα αυτά τα τελευταία τρία χρόνια, ήταν σε δύο διαφορετικά σημεία της πόλης, οπότε πηγαίνοντας προς τα εκεί μπορώ πλέον να πω ότι έχω πλέον δει ένα σημαντικό μέρος της πόλης.
Διαφορές σε σχέση με το Λονδίνο; Πολλές. Πολύ περισσότερος κόσμος έξω στο κέντρο το Σάββατο το βράδυ (μικρότερο το κέντρο, επομένως μαζεύεται περισσότερος κόσμος σε μικρότερο χώρο), αλλά και διαφορά στον καιρό, ο οποίος εδώ δεν αστειεύεται Μάιο μήνα. Η άνοιξη του Λονδίνου δεν έχει φτάσει ακόμα εδώ πάνω...
Όσο για τις φωτογραφίες της English Countryside που μου ζητήθηκαν... θα τις βγάλω απ'το τρένο!

London Live!

Βρίσκομαι εδώ και μία βδομάδα στο Λονδίνο. Ευκαιρία να δούμε λίγο ήλιο και να γλιτώσουμε λίγο από τον (Mind The) GAP και τον πιστό του Πεταλωτή. Δεν κοίταξα σχεδόν καθόλου Ελληνικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες αυτές τις μέρες αλλά από τα λίγα που έπιασα εκεί στην Ελλάδα πλακώνεστε λέει στους δρόμους με την Αστυνομία ή κάτι τέτοιο... Καλά, δεν τόλμησα να φύγω για λίγες μέρες και αμέσως να διαλύσετε το κράτος; (Ποιο κράτος;). Α, επίσης ένας φίλος του Γιωργάκη, έβαλε λέει χέρι σε μια καμαριέρα και τον κλεισανε μέσα (καλά του κάνανε).
Anyway, βρέθηκα για λίγο στο Λονδίνο για να παραδώσω στους κουμπάρους μου το γαμήλιο δώρο τους και για να δω και τον Roger Waters να παίζει ζωντανά το Wall (περισσότερα για τον Roger σε λίγες μέρες). Έχοντας ζήσει στο Λονδίνο για περίπου 10 χρόνια δεν υπήρχαν και πολλά πράγματα που να μην έχω δει, ωστόσο πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο να δει κανείς.
Έτσι λοιπόν, ακολούθησα την παρέα σε γνωστά μέρη όπως το Big Ben, το Covent Garden, το Notting Hill και το Portobello Market...




...ξαναπήγαμε για άλλη μια φορά στη Tate Modern

διασχίζοντας τη Millennium Bridge...

...και εξερευνήσαμε μέρη που δεν είχα ξαναδεί όπως το Globe Theatre...

...τον Kyoto Garden στο Holland Park...

...το London Aquarium...

...και την τέντα με τις πεταλούδες στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.

Περάσαμε και από το Apple Store στη Regent Street και αυτό που βλέπετε στο κάτω δεξιά μέρος της φωτογραφίας είναι η ουρά για να αγοράσουν το IPad το 2 (η οποία συνεχίζεται μέχρι την είσοδο κι ας μη φαίνεται στη φωτό)

Από διασκέδαση, στο Blues Bar & Kitchen στο Camden...

...και σε αμέτρητες pub με μπύρες, πολλές μπύρες (αλλά και τσάι και English Breakfast και Fish & Chips)

Μέχρι και Ινδικές μπύρες ήπια σε ένα Tandoori στο Pinner!
Βέβαια ο κόσμος εξακολουθεί να ασχολείται με τον πριγκηπικό γάμο

Και όλα αυτά χάρη στο καινούργιο μου λαπτοπάκι με το οποίο μπορώ και μπλογκάρω χάρις στο WiFi του ξενοδοχείου και των διαφόρων pub! (Εντάξει, τρέχει Windows 7, αλλά τι να κάνουμε, πρέπει να τα διδάξουμε κάποια στιγμή, δεν νομίζω να υπάρχει κανείς στην Ελλάδα που να θέλει να μάθει Linux ή MacOs.

Είπα ξενοδοχείο τώρα και θυμήθηκα την μεγαλειώδη ήττα με τη τουαλέτα και το μπάνιο του "καλού" ξενοδοχείου, όπου μόνο ο Frodo θα χωρούσε με άνεση εκεί μέσα (Ακόμα και ο Sam Gamgee θα δυσκολευόταν). Ευτυχώς, μετά μετακόμισα σε EasyHotel (πίσω από το οποίο παρεπιπτόντως, βρίσκεται το σπίτι του τιτανοτεράστιου Freddie Mercury)

Και τώρα, πάμε Manchester...

BellRays στα Εξάρχεια...

...στο An Club με ένα μείγμα punk rock και soul. Εμφανής και άλλη μια φορά η απουσία του (πολύ) κόσμου, αλλά και ευκαιρία να εξασκηθούμε στο pogo dancing με την Lisa Kekaula να δίνει το ρυθμό!

ΔΝΤ : Let them come a running, take all your money and hideaway

Εκεί θα αφιερώναμε το Hideaway του Steve Harley και των Cockney Rebel που είδαμε πριν ένα μήνα στο Gagarin. Αγαπημένοι του Ελληνικού κοινού, οι προηγούμενες εμφανίσεις τους ήταν sold-out (ή σχεδόν sold-out, anyway), όχι όμως και αυτή τη φορά. Έχει αρχίσει να γίνεται πλέον εμφανής η αποχή του κόσμου από τις συναυλίες (αλλά και από τις βραδυνές εξόδους και τη διασκέδαση γενικότερα). Έστω και έτσι, μας χάρισαν μια αξέχαστη βραδυά, όπου εκτός απο το Hideaway έπαιξαν και το Sebastian και το Mr.Soft μεταξύ άλλων. Ακόμα και το Star For A Week το οποίο όπως μας είπε το είχε εμπνευστεί από μια αληθινή ιστορία με ένα νεαρό ληστή τραπεζών που είχε συμβεί στην Ελλάδα.

Όπως σχολίασε και ένας χρήστης του YouTube για το video του Hideaway: "Καταπληκτική συναυλία, κατά την άποψή μου ανεκτίμητης αξίας !!! Με το Hideaway ξεκίνησε το 2ο μέρος της, μετά το 20λεπτο διάλειμμα που έκαναν !!! Ο κ. Harley είναι σαν το παλιό καλό κρασί : Όσο μεγαλώνει & ωριμάζει γίνεται καλύτερος ...."
Και μας αποχαιρέτισε με κάτι πιο αισιόδοξο: Make Me Smile (Come Up And See Me)...

Τραπέζι στον Σωκράτη;

Πιθανόν να μη μπλογκάριζα για το ότι πήγα να δω τον Σωκράτη Μάλαμα τον περασμένο μήνα στο Casablanca αν δεμ μου έκανε εντύπωση η επιλογή του χώρου.
Εντάξει, ωραίο το "μαγαζί", πολύ καλός ήχος, αλλά ο χώρος μπροστά στην σκηνή, ήταν γεμάτος με τραπέζια! Δηλαδή ο Έλληνας δεν μπορεί να πάει να ακούσει έναν αγαπημένο του καλλιτέχνη χωρίς να έχει δίπλα του μια "φιάλη κομπλέ" (συνήθως Johnny κόκκινο της συμφοράς), τους "ξηρούς καρποί" και όλα τα συμπαρομαρτούντα που να παραπέμπουν στην αισθητική του σκυλάδικου; (Τουλάχιστον το Τζώνυ δεν θα έχει ροδοπέταλα μέσα μια και - ευτυχώς - δεν είχε λουλουδούδες.) Εμείς πάντως τον είδαμε με ένα ποτό στο χέρι, όρθιοι στον εξώστη. Γιατί αυτό ακριβώς είναι το Casablanca, "μαγαζί" και όχι χώρος συναυλιών. Καλός ο Σωκράτης (και πολύ καλός και ο κιθαρίστας του που μας τραγούδησε και το Hey Joe του Hendrix στα Κρητικά), αλλά προτιμώ να τον δω σε συναυλία, κατά προτίμηση καλοκαίρι σε ανοιχτό χώρο.

Εντελώς διαφορετική η ατμόσφαιρα μια βδομάδα μετά στο Rooster's Walk, ένα συμπαθητικό μπαράκι κοντά στην Αιόλου, όπου μπορούσες να πας απλά να πιεις ένα ποτό και να απολαύσεις ταυτοχρόνως τους Muddy Roads (Έλληνες που παίζουν blues και rock) να παίζουν ζωντανά...

Group sex in Berlin

Και τώρα που έχω την προσοχή σας, θα σας μιλήσω για το τετραήμερο που περάσαμε το περασμένο μήνα στο Βερολίνο. Όχι, δεν πήγα για συναυλία. Μια φίλη, που θα βρισκόταν εκεί για να καλύψει τη Berlinale, μας κάλεσε για παρέα. Μια παρέα που από 2 αρχικά άτομα επεκτάθηκε σε τουλάχιστον 10 από διάφορες γωνιές της Ευρώπης.

Εγώ λόγω οικονομικού προβλήματος δεν μπορούσα να πάω, αλλά χάρη στην "ευγενική χορηγία" του EasyHotel (θυγατρική της EasyJet) που με χρέωσε μόνο 25 ευρώ τη βραδυά για το δωμάτιο τα κατάφερα. Να διευκρινήσω πως τα EasyHotel δεν είναι τίποτα βρωμερές τρύπες με ποντίκια, αλλά πεντακάθαρα ξενοδοχεία που παρέχουν απλώς μόνο τα βασικά: Ένα κρεβάτι, τουαλέτα και μπάνιο με σαπούνι, shower gel, πετσέτες και χαρτί τουαλέτας. Όχι, δεν έχει τραπεζάκι για να απλώσετε τα συμπράγκαλα και τα καλλυντικά σας. Γιατί να τα απλώσετε αλλώστε; Θα κάτσετε καθόλου μέσα στο δωμάτιο; Δε νομίζω. Αν θέλετε να δείτε τηλεόραση θα πληρώσετε έξτρα (Καλά, θα πάτε Βερολίνο και θα κάτσετε στο δωμάτιο να δείτε τηλεόραση;). Θέλετε Wi-Fi; Θα πληρώσετε έξτρα. Θέλετε κάτι να τσιμπήσετε ή να πιείτε; Έχει αυτόματο πωλητή στη reception. Και μην ανησυχείτε: Αν χρειαστείτε επιπλέον κωλόχαρτο ΔΕΝ θα πληρώσετε έξτρα. Είναι δωρεάν.


Πήγαμε λοιπόν...

Alexanderplatz...


Potzdammerplatz...




...γενικά, σε πολλές platz που μπερδεύαμε τα ονόματά τους. Αυτή που θυμόμασταν πιο εύκολα ήταν η Hanzaplatz.



Στη πύλη του Βραδεμβούργου φυσικά...


...και στο Checkpoint Charlie, όπου οι υποτιθέμενοι "φρουροί" σε χρεώνουν 2 ευρώ για να βγεις φωτογραφία μαζί τους και που μόλις έμαθαν ότι είμαστε Έλληνες μας υποδέχθηκαν με την προσφώνηση "Geia shou, malaka, Olympiάkos, Panathinάikos"



Και μια που είμαστε και σινεφίλ, θυμηθήκαμε και τον Wim Wenders με τα "Φτερά του Έρωτα" και το "Faraway, So Close"


Επίσης πήγαμε στην East Side Gallery για να δούμε ότι απέμεινε από το τείχος


Πήγαμε και στην Νέα Συναγωγή...


...που παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα, ένα λάτρη της δισκογραφίας


Κι από μουσεία;
Στο μουσείο Κινηματογράφου...


Στο μουσείο της Ανατολικής Γερμανίας, που μας θύμισε ότι διαφορετικά αυτοκίνητα είχαν οι προλετάριοι...


...και διαφορετικά τα μέλη του κόμματος...


...καθώς και το ότι ένα από τα μέσα με τα οποία έκαναν αντίσταση οι αντιφρονούντες Ανατολικογερμανοί ήταν και ο γυμνισμός...


Στο μαγαζάκι του μουσείου βρήκα CD των City (Ανατολικογερμανικό συγκρότημα, που ήταν το πρώτο που είδα ποτέ live στη Ριζούπολη, το μακρινό 1981), καθώς και ένα "Best Of" της Ανατολικής Γερμανιας με τίτλο "Hits Der DDR"


Στο μουσείο του Checkpoint Charlie όπου παρατηρήσαμε τους διάφορους τρόπους με τους οποίους προσπαθούσαν να διαφύγουν στη Δύση...


Και φυσικά, στο μουσείο της Περγάμου.




Οι Βερολινέζες ήτανε λίγο ψυχρές...


...και αυτό ίσως να οφείλεται στο πολύ κρύο που έκανε.
Δεν είχε όμως χιόνι. Για την ακρίβεια, το μονο χιόνι που είδαμε στο Βερολίνο ήταν αυτό:

κοντά στην πύλη του Βραδεμβούργου.

Δεν θα μπορούσε βεβαίως και να λείπει και το Ελληνικό στοιχείο:


Κοντά στο ξενοδοχείο, ήταν και ο πολυχώρος "Tachel", ή για συντομία "Tachel η μαμάκα σου Tachelες και συ":


Από φαγητό δεν φάγαμε καθόλου Γερμανικά.
Πήγαμε στο Βιετναμέζικο, νομίζω, του Monsieur Wuong...



και στο Αμερικάνικο κρεατάδικο "White Trash"...


...όπου μπορείτε να φάτε το αγαπημένο burger του Elvis απόψε, και να κλάνετε σαν τον Elvis αύριο!


Όσο για ποτό;
Μεταξύ άλλων στο Scotch & Sofa (όπου ναι, το Jack Daniels έχει μόνο 5 Ευρώ και 10 λεπτά. Για δοκιμάστε να βρείτε τέτοια τιμή στην Αθήνα καθώς και να είναι πραγματικό Jack Daniels αυτό που όντως θα πιείτε)


Επίσης στο Solar, 16 ολόκληρους ορόφους πάνω από το Βερολίνο


Καλά όλα αυτά αλλά δεν εξήγησα ακόμα το λόγο για το "Group Sex" στον τίτλο (πέρα από τη προσέλκυση διαφόρων περίεργων στο blog μου). Αυτό προέρχεται από την Χ, εκλεκτό μέρος της παρέας που είχε την τάση να αλλάζει τα διάφορα ονόματα. Έτσι το "group ticket" που έπρεπε να βγάλουμε στο μετρό έγινε "group sex" και το "Checkpoint Charlie" έγινε "Charlie Brown". Βεβαίως και η Hanzaplatz έγινε Hanzaplast, αλλά αυτό βεβαίως θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας...


Και μια που ανέφερα το μετρό, εκεί φαίνεται ότι εμφανιζόταν γνωστό συγκρότημα, που πρόσφατα είχαμε τη τύχη να δούμε και στην Αθήνα:


Τέλος, είπα ότι δεν πήγα για συναυλία. Έλα όμως που μας προέκυψε μία. Στο club Bassy εμφανίστηκαν οι Kilroy από τη Σουηδία που όπως λένε και οι ίδιοι παίζουν "cheesy rock'n'roll". Μάλλον βρίσκονταν εκεί για τη πενταήμερη του σχολείου τους...