Saturday, 30 June 2012

Στην Ιταλία με τον Bruce 2012

Και όπως είχα προαναγγείλει στο προηγούμενό μου post, πήγα για μία εβδομάδα στην Ιταλία για να δω 2 φορές τον Bruce Springsteen.
Αυτή τη φορά, λόγω των διαπραγματευτικών ικανοτήτων του ΓΑΠ με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, το μπάτζετ έπρεπε να είναι μειωμένο. Τέρμα λοιπόν τα ξενοδοχεία και πλέον η διαμόνή έπρεπε να είναι σε αισχρά hostels των 30 Ευρώ τη βραδιά. Ξεκινήσαμε λοιπόν ένα ωραίο μεσημέρι από το Ελ.Βενιζέλος και με EasyJet (φυσικά) φτάσαμε Ρώμη. Για να μειώσουμε ακόμα περισσότερο το κόστος διαλέγουμε να πάμε στον σιδηροδρομικό σταθμό της Ρώμης με λεωφορείο και όχι με το τραίνο. Πολύ ωραία, δεν φανταστήκαμε όμως ότι θα πέφταμε πάνω στην απογευματινή κίνηση. Έστω κι έτσι κάναμε λίγο sightseeing.
Φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό της Ρώμης διαλέγουμε το πιο αργό τραίνο για Φλωρεντία, έτσι ώστε να μειώσουμε ακόμα περισσότερο το κόστος πράγμα που σήμαινε ταξίδι 4 ωρών. Εστω κι έτσι, το τραίνο ήταν καθαρό και το ταξίδι ευχάριστο. Μεσάνυχτα πλέδον στη Φλωρεντία και check-in στο αισχρό hostel που ανέφερα παραπάνω. Αυτό ήταν το δωμάτιο. Το μπάνιο δεν πρόκειται να σας το περιγράψω (και ούτε θα θέλατε)
Από την επόμενη μέρα είχαμε στη διάθεσή μας 3 ημέρες πριν τη συναυλία για τουρισμό στη Φλωρεντία
Πήμαμε και στα μουσεία μας... Galleria Uffizi
και στο μουσείο του Γαλιλαίου
Επισκεφτήκαμε και το Hard Rock Cafe, για να δούμε μια έκθεση με φωτογραφίες του Bruce Springsteen από το Hard Rock Calling festival του 2009
Στο super market (απ'οπου ψωνίζαμε για να ρίξουμε κι άλλο το κόστος) βρήκαμε και Ελληνικά προϊόντα
Αλλά ανακαλύψαμε και έναν καταπληκτικό φούρνο που έφτιαχνε φοβερές πίτσες
Και για τα βράδια είχαμε ανακαλύψει ένα φανταστικό cafe bar με panini και μπύρες όπου ο Claudio κάθε βράδυ σκιζόταν για να μας εξυπηρετήσει
Το τελευταίο βράδυ πριν τη συναυλία, περάσαμε μια βόλτα έξω από το γήπεδο όπου και πήραμε το νουμεράκι μας.
Τι ήταν αυτό; Είναι μια διαδικασία που ακολουθείται στις συναυλίες του Bruce Springsteen ώστε να αποφασιστεί με ποια σειρά θα μπούνε στο pit (αυτός ο χώρος μπροστά στη σκηνή όπου αλλού τα εισητήρια χρεώνονται γύρω στα 300 Ευρώ) όσοι είχαν εισητήρια για τον αγωνιστικό χώρο. Πολύ πρωινό ξύπνημα την επόμενη ημέρα ώστε να πάμε στο γήπεδο και με τη σειρά που έχουν τα νούμερά μας, να πάρουμε το πολυπόθητο βραχιολάκι που μας εξασφαλίζει τη είσοδό μας στο pit.
Επειδή εμείς θέλάμε απλώς να μπούμε στο pit και όχι να φτάσουμε όσο πιο κοντά γίνεται (πράγμα που θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να κάτσουμε εκεί όλη μέρα μέχρι να μας βάλουνε μέσα), γυρίσαμε πίσω στο αισχρό hostel μας για να καλύψουμε τον ύπνο που είχαμε χάσει.
Έτσι, το απόγευμα, άνετοι επιστρέψαμε στο γήπεδο και επιδεικνύοντας απλώς το βραχιολάκι μας μπήκαμε στο pit (όπου με τους κατάλληλους ελιγμούς καταφέραμε να φτάσουμε πολύ πιο μπροστά απ'οτι φανταζόμασταν. Εκεί μέσα συναντήσαμε αν όχι την πιο μικρή, σίγουρα την πιο χαριτωμένη fan του Bruce στην δεύτερη παρακαλώ συναυλία της (ήταν και στη Ρώμη πριν από τρία χρόνια).
Κάποια στιγμή ανεβαίνει στη σκηνή ο Bruce με την E Street Band και... και είναι σαν να συνεχίσαμε από εκεί που είχαμε μείνει 3 χρόνια πριν, στο Udine. Με μια μεγάλη διαφορά όμως: Έλειπε ο Clarence Clemons, ο σαξοφωνίστας της μπάντας που χάθηκε πριν από ένα χρόνο. Και ενω από τον Bruce ακούμε παλιά αγαπημένα αλλά και καινούργια τραγούδια από το πρόσφατο album, ξαφνικά ανοίγουν οι ουρανοί. Η βροχή ξεκίνησε λίγο μετα την αρχή της συναυλίας και δεν σταμάτησε καθόλου. Ειδικά προς το τέλος είχε δυναμώσει ακόμα περισσότερο με αποτέλεσμα να βραχούν ρούχα, κινητά φωτογραφικές μηχανές και πάει λέγοντας. Και παρά τη βροχή και ενώ είχε ολοκληρώσει το encore του ο Bruce επέστρεφε και μας ρωτούσε αν θέλουμε να ακούσουμε άλλο ένα κομμάτι. Έτσι η συνολική διάρκεια της συναυλίας έφτασε τις τρεισίμιση ώρες. Μέσα σ'άυτές τις τρεισίμιση ώρες εκτός των άλλων μας τραγούδησε και Elvis (Burning Love) και ανακάτεψε το Honky Tonk Women των Rolling Stones με το δικό του Darlington County.
Tελευταίο κομμάτι το Who'll Stop The Rain των creedence Clearwater Revival όπου μπορείτε εδώ να δείτε την κατάσταση που επικρατούσε.


SETLIST:
1.Badlands
2.No Surrender
3.We Take Care of Our Own
4.Wrecking Ball
5.Death to My Hometown
6.My City of Ruins
7.Spirit in the Night
8.Be True
9.Jack of All Trades
10.Trapped
11.Prove It All Night
12.Honky Tonk Woman/Darlington County
13.Burning Love
14.Working on the Highway
15.Shackled & Drawn
16.Waitin' on a Sunny Day
17.Apollo Medley
18.The River
19.The Rising
20.Backstreets
21.Land of Hope and Dreams
ENCORE:
22.Rocky Ground
23.Born in the U.S.A.
24.Born to Run
25.Hungry Heart
26.Seven Nights to Rock
27.Dancing in the Dark
28.Tenth Avenue Freeze-out
ENCORE 2:
29.Twist and Shout
ENCORE 3:
30.Who'll Stop the Rain

Μετά τη συναυλία, επικρατουσε το απόλυτο χάος έξω απο το γήπεδο μέσα στη βροχή όπου ακόμη συνεχιζόταν. Και η αμέσως επόμενη συναυλία ήταν την επομενη μέρα στην Τεργέστη, όπου πήγαμε με νοικιασμένο βανάκι μια που είχαν έρθει και άλλοι από την Ελλάδα την προηγούμενη μέρα.
Πριν ξεκινήσουμε, ακόμα προσπαθούσαμε να στεγνώσουμε τα ρούχα από το προηγούμενο βράδυ, σε κεντρική πλατεία της Φλωρεντίας.
Φτάσαμε μετά από πολύωρο ταξίδι, όπου αντιμετώπισα την πιο ευχάριστη έκπληξη της διαμονής μου. Με 50 μόνο ευρώ τη βραδιά, αντί για ενα αισχρό hostel με περίμενε αυτό το υπέροχο διαμερισματάκι.
Κρίμα που δεν εμεινα περισσότερες μερες για να το ευχαριστηθώ. Τρέξαμε αμέσως στο στάδιο για τη συναυλία (δεν υπήρχε χρόνος για pit αυτή τη φορά), όπου ο Bruce ανεβαίνοντας στη σκηνή, δεν χαιρέτισε μόνο την Ιταλία ("Mandi Trieste"), αλλά και την Κροατία, ("Dobro vece Croatia! Kako ste?"). Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Τεργέστης είχε έρθει πολύς κόσμος οδικώς από την Κροατία (αλλά και από άλλες βαλκανικές χώρες). Σε μεγάλα κέφια και πάλι ο Bruce, αλλά χωρίς βροχή αυτή τη φορά, έπαιξε μόνο 3 ώρες και ένα τέταρτο!


SETLIST:
01 Badlands
02 No Surrender
03 We Take Care Of Our Own
04 Wrecking Ball
05 Death To My Hometown
06 My City Of Ruins
07 Spirit In The Night
08 Downbound Train (sign request)
09 Jack Of All Trades
10 Youngstown
11 Murder Incorporated
12 Johnny 99
13 Working On The Highway
14 Shackled And Drawn
15 Waitin On A Sunny Day
16 The Apollo Medley
17 The River
18 Because The Night
19 The Rising
20 We Are Alive
21 Thunder Road
22 Rosalita (Come Out Tonight) (off a sign)
ENCORE:
23 Born In The USA
24 Born To Run
25 Bobby Jean
26 Hungry Heart
27 Seven Nights To Rock
28 Dancing In The Dark
29 Tenth Avenue Freeze-Out

Στην Τεργέστη, την άλλη μέρα δεν υπήρχε χρόνος για sightseeing. Και να θέλαμε θα μας το χάλαγε η καθυστερημένη μπόρα η οποία ενώ είχε προβλεφθει για την ώρα της συναυλίας,ευτυχώς ήρθε με καθυστέρηση μισής μέρας
Έτσι, πήραμε το τραίνο για το Treviso που θα ήταν η βάση μας για την τελευταία μας μέρα
Εκεί μας περίμενε άλλη μια εκπληξη. Όχι αισχρό hostel, αλλά πολύ ωραίο και ευχάριστο δωμάτιο μόνο με 35 ευρώ! (Και όπυ συνεχίσαμε να στεγνώνουμε τα βρεγμένα της Φλωρεντίας)
Και από το Treviso, πεταχτήκαμε και μια βόλτα στη Βενετία:
Η επόμενη, ήταν η μέρα των αεροδρομίων και των αποχαιρετισμών Κάποια μέλη της παρέας αναχωρούσαν από το αεροδρόμιο του Treviso για άλλη γη και άλλα μέρη...
...ενώ εγώ κατευθύνθηκα στο παραδίπλα αεροδρόμιο Marco Polo για εσωτερική πτήση προς Ρώμη...
...και απο εκεί για την πτήση της επιστροφής προς Αθήνα
Έτσι αποχαιρετούμε για φέτος την Ιταλία, όχι όμως και τον Bruce, τον οποίον θα τον ξανασυναντήσουμε πολύ-πολύ σύντομα...

Wednesday, 6 June 2012

Στην Ιταλία με τον Bruce (Σύνδεση με τα προηγούμενα)

Αναχωρώ σήμερα για Ιταλία, όπου μεταξύ αλλων θα δω 2 φορές τον Bruce Springsteen (και την E Street Band) στη Φλωρεντία και την Τεργέστη. Όμως, παρόμοιο ταξίδι είχα κάνει και πριν από 3 χρόνια όταν και είχα δει τον Bruce:
1.Στις 19 Ιουλίου στη Ρώμη (με μια παρέα 60 Ελλήνων) 2.Στις 21 Ιουλίου στο Τορίνο 3.Στις 23 Ιουλίου στο Ούντινε Κατόπιν ακολούθησε τουρισμός στη Βενετία και στο Μιλάνο Εκλογές; Ποιες εκλογές; Για φέτος η Βενετία είναι πάλι στανταράκι! Εις το επανιδείν...

Thursday, 31 May 2012

Μόνος σου τώρα

Είδα τον Mark Lanegan την τελευταία φορά που είχε έρθει στην Αθήνα, μαζί με την Isobel Campbell. Μου άρεσε η μουσική της Isobel καθώς και το μείγμα που έπαιζαν μαζί. Στη συναυλία όμως ήρθε και μία φίλη μου που άκουγε Lanegan από τα 90's και η οποία πέταξε τη φοβερή ατάκα από την οποία πήρε και τον τίτλο του το ποστ εκείνης της συναυλίας: "Πήγαμε να δούμε τον γιο του Tom Waits και τελικά είδαμε τους Belle & Sebastian". Επίσης, είχε αναφέρει ότι "τον ευνούχισε τον Lanegan αυτή η κοπέλα και δεν παίζει πια τις μπλουζιές που έπαιζε". Γι αυτό λοιπόν και εγώ, αποφάσισα από τότε ότι όταν θα ερχόταν μόνος του για συναυλία ο Lanegan θα πήγαινα για να νοιώσω και εγώ τη διαφορά. Έτσι λοιπόν και έγινε, κυκλοφόρησε φέτος ο Lanegan καινούργιο album (Blues Funeral) και ήρθε και για την καθιερωμένη συναυλία του στην Αθήνα, αυτή τη φορά στο Fuzz.
Και παρά τις εξαντλητικές οικονομίες ενόψει του συναυλιακού - και όχι μόνο - καλοκαιριού στην Ευρώπη (περισσότερα σε λίγες μέρες), πήγα.
Τη συναυλία άνοιξαν οι Illegal Operation τους οποίους είχα ξανακούσει και παλιότερα στο Blues Bar της Πανόρμου. (Τώρα έμαθα επιτέλους και πώς τους λένε)
Επαιξαν καλά όπως πάντα και θα έπαιζαν καλύτερα (και πολύ περισσότερο) αν δεν τους καιγόταν ο ενισχυτής. Ώσπου ήρθε η ώρα για τον Mark και την μπάντα του.
Και ξεκίνησε με το καινούργιο album και συνέχισε με παλιότερα κομμάτια. Και έπαιξε και ένα encore.
ΟΜΩΣ! Αν και εγώ δεν μέτρησα, είπαν ότι η συνολική διάρκεια της συναυλίας δεν ξεπέρασε τα 71 λεπτά. Και ακούστηκαν και κατι φωνες για "αρπαχτή". Ειχε όμως προειδοποιήσει πριν από την έναρξη της συναυλίας και είχε παρακαλέσει να μη χρησιμοποιούμε φλας και να μην καπνίζουμε. Και εμείς φυσικά ως κλασσικοί Ελληνάρες αγνοήσαμε και τα δύο. Ήταν φανερό ότι ο άνθρωπος είχε πρόβλημα. Ένιγουέι, εμένα προσωπικά μου αρέσει ο Mark και με τη μπάντα του και με την Isobel. Όσο για την φίλη μου που λέγαμε; Έχει πλέον διοριστεί στη λεβεντομάνα Κρήτη και δεν μπόρεσε να έρθει...

Monday, 30 April 2012

Berlin Brides for the touch-deprived

Τις Berlin Brides τις γνώρισα από μια συνέντευξή τους στην Ελευθεροτυπία. Δεν τις είχα ακούσει ποτέ, αλλά έσπευσα να αποκτήσω το CD τους. Δεν υπήρχε περίπτωση να μη με ενδιαφέρει ένα group που έχει γράψει τραγούδι με τίτλο Ballad For The Touch Deprived. Πέρασε όμως πολύς καιρός μέχρι να καταφέρω να τις δω live. Μέχρι που παρουσιάστηκε η κατάλληλη ευκαιρία ένα βράδυ του Φλεβάρη στο Σταυρό Του Νότου με εισητήριο μόνο 6 Ευρώ (μαζί με ποτό)
Ακούσαμε γνωστα κομμάτια από το πρώτο album...
...ακούσαμε και κάποια καινούργια...
...ακούσαμε και διασκευές, από Depeche Mode και Bloodhound Gang, μέχρι Mary And The Boy και Γαλλόφωνα Eurovisionικά της Vicky Leandros!
Και μας φιλοδώρησαν με ένα γενναιόδωρο encore όπου ξανάπαιξαν (by popular demand) το L'Amour Est Bleu!
Και όλα αυτά σε μια πολύ ευχάριστη βραδιά όπου στην τηλεόραση υπήρχε και ποδόσφαιρο και μπάσκετ!

Thursday, 15 March 2012

Bring On Your Wrecking Ball over to Kilkis!


Αναδημοσιευτήκαμε! Δεν περίμενα τόσο ενθουσιασμό για την κριτική μου για το Wrecking Ball του Bruce Springsteen, τόσο στην Ελληνόφωνη όσο και στην Αγγλόφωνη έκδοσή της εκτός συνόρων (Τόσο που σκέφτομαι να ξεκινήσω και μια Αγγλόφωνη έκδοση του blog. Χμμμ...). Αλλά αυτό που μου έκανε περισσότερη εντύπωση είναι που ζήτησαν να την αναδημοσιεύσουν από το Kilkis Today. Όπως και έγινε και έχει αναρτηθεί από τον Πέτρο Φουντουκίδη στο http://www.kilkistoday.gr/entheta/kilkis/mousiki/8479-neos-diskos-bruce-springsteen. Τον ευχαριστούμε!

Monday, 5 March 2012

Bring On Your Wrecking Ball


On Tuesday, March 6 Bruce Springsteen released his new album entitled "Wrecking Ball". Having already heard the album 2 weeks ago and having noticed that several reviews of it have been published already, not only to official websites but also to fan blogs, I decided to add my own here. Which is something very useful for the readers of this blog because this summer, if all goes well, this blog will feature a lot of Springsteen. A whole lotta Springsteen.
To begin with, let's do a little background reading. The title "Wrecking Ball" is no stranger to fans of Bruce Springsteen. The title song was first performed live in 2009 at Giants Stadium in New York shortly before it was demolished. And it is about this fact the song is talking about, namely the demolition of the stadium.


A few months after that, this live performance from the Giants Stadium, was released as a 10inch vinyl single for Record Store Day 2010

Last November a new tour was announced for the coming summer and a new album coming this March which, then "was not yet quite ready."
Finally in January the new album was announced and the first single was released (unfortunately only as a download) titled "We Take Care Of Our Own"

This is the song that starts the album.



Many will think, perhaps based on the title alone, that this is another track that speaks about the "greatness of America." They are the same ones who misunderstood the meaning of Born In The USA 28 years ago, thinking that it meant "oh how great it is to be born an American". One of them was the then US president, Ronald Reagan, who also wanted to use it for his election campaign. Nobody bothered to read the lyrics. Even I feel a little uncomfortable listening to this track now (he performed it as a request in Udine in 2009) and I prefer the acoustic version, featuring just Bruce and his guitar on "Tracks". So it is on this new track that the declaration "We Take Care Of Our Own", is accompanied by ironic references to Hurricane Katrina, where we all know by now how much the US Government at the time took care of their own people. Therefore it becomes clear from the very first track of the album, what was circulated as a rumour on various websites, a few weeks before its release: that this is the "angriest" album Bruce has ever written. And several of my fellow Greeks told me that although we all know that he wrote it about the situation in America after the economic crisis he could just as well have written it for the situation in Greece.
Which is something that becomes obvious in the next track "Easy Money". Here the hero of the song, being in despair, with no income himself, while the rich see their own increasing while "stealing" from the poor, decides he's going to acquire a little money himself the easy way: By stealing
There's nothing to it mister, you won't hear a sound
When your whole world comes tumbling down
And all them fat cats they just think it's funny
I'm going on the town now looking for easy money
.
And even if his intentions are in doubt they become clear in the next 2 lines:
I got a Smith & Wesson .38
I got a hellfire burning and I got me a taste

A similar issue is the theme of the next track, Shackled And Drawn, which reminds us that all austerity measures undertaken by the government are not meant to benefit us, the common people, they're meant to save the bankers (Does this remind you of something?)
Gambling man rolls the dice, working man pays the bills
It's still fat and easy up on bankers hill
Up on bankers hill the party's going strong
Down here below we're shackled and drawn

Moving on to Jack Of All Trades, where the hero here seems somewhat resigned from life:
I'll take the work that God provides
I'ma Jack of all trades, honey, we'll be alright
And just as we are about to shout "What is this, you can not take this lying down" he goes on to say that
If I had me a gun, I'd find the bastards and shoot 'em on sight
and we realize now that the Boss is not just angry, he is pissed beyond belief. Let me help you Bruce. Come visit us and as you get out of Athens International Airport, take the metro (blue line) and get off at "Syntagma" station. When you come out, look behind you, see that big building? The people you are who looking for, are inside!
Death To My Hometown follows the same pattern, where he describes how they (you know who they are) brought destruction without a single bomb being thrown:
No shells ripped the evening sky, no cities burning down
No armies stormed the shores for which we'd die
No dictators were crowned
I awoke from a quite night, I never heard a sound
Marauders raided in the dark and brought death to my hometown, boys
Death to my hometown
They destroyed our families' factories and they took our homes
They left our bodies on the plains, the vultures picked our bones
So listen up, my sonny boy, be ready for when they come
For they'll be returning sure as the rising sun
Now get yourself a song to sing and sing it 'til you're done
Yeah, sing it hard and sing it well
Send the robber barons straight to hell
The greedy thieves who came around
And ate the flesh of everything they found
Whose crimes have gone unpunished now
Who walk the streets as free men now

On This Depression things calm down a bit and Bruce tells us how in the midst of this crisis he needs the love of his girl.
Next comes Wrecking Ball, the album's title track which finally gets a studio version. I still prefer the live one, but this applies to all Springsteen songs as far as I'm concerned.
You've Got It, which comes after that is a simple love song:
No one ever found it, ain't no school ever taught it
No one ever made it, ain't no one ever bought it
Baby you've got it, baby you've got it
Come on and give it to me

Plain and simple. Even though some people see sexual innuendos behind these lyrics. Well, you know what they say, each one is entitled to their own opinion...
Next comes Rocky Ground which many believe is the album's best track, probably because musically it's completely different from anything Bruce has done before. It even features a rap (not performed by Bruce though!)
The next track, Land Of Hope And Dreams is not a new one. We've known it for the last 12 years since it was first performed during the Reunion Tour in 1999 and is featured on the Live In New York City album, released in 2001. This too, gets a long awaited studio version after all these years, but it also has a special significance. It is dedicated to Clarence Clemons, the saxophonist of the E Street Band who died last year. Unfortunately the last 2 album Springsteen albums featured a track each dedicated to friends of Bruce that were lost prematurely. In Magic there was Terry's Song (albeit uncredited and was not mentioned anywhere in the CD case) dedicated to Terry Magovern (personal assistance of Bruce since 1987, but they had known each other since 1972) and on Working On A Dream there was The Last Carnival dedicated to Danny Federici, the band's organist. In the case of Clarence Clemons, however, a.k. a. "The Big Man", there's a difference: Bruce did not write a song about him, instead he dedicated an older one to him, where Clarence has the distinction that he gets to perform on the track that is dedicated to his memory (listen to the sax solo).



The album's closing track is We Are Alive, where while walking in a cemetery, our hero hears voices of the ghosts of the strikers of the past come to life each one telling their own story.
A special edition of the album is also released with two extra tracks:
The first is Swallowed Up (In The Belly Of The Whale).
To second one is also an older live favourite, American Land, a live performance of which is featured on "We Shall Overcome: The Seeger Sessions" from 2006. Another older track that gets the studio treatment.



Finally, let's wrap the proceedings up by talking a bit about the music:
Springsteen is accused in this album for using Ron Aniello as a producer who introduced "new elements" in his music:
Because I also listen to electronic music (those who do not yet know my musical tastes, all they have to do is browse through this blog), I don't mind the electronic drums, the loops, the samples, the beats etc. There is nothing wrong with experimenting with different music genres. If for example, Bruce did away with all the guitars and all other "traditional" instruments and used only synthesizers then yes, we could accuse him if "turning electro-pop". Only Land Of Hope And Dreams sounds a bit strange to me, perhaps because I'm already familiar with the song, because he has put an electronic beat at the beginning and at the end for only a few seconds which does not seem to fit anywhere. On the contrary, the new elements in his music may be able to attract a younger audience and carry his message to them. And let's remind everyone here that in 1978 the Rolling Stones released a song called "Miss You" and all the "hardcore rockers" at that time (especially here in Greece led by the legendary Pete Constandeas) nearly crucified them because the song was - hark, hark - disco!. 34 years later this track is considered a classic. And we should also note that these "new elements" can mainly be found in the first five tracks of the album. Maybe Bruce still thinks in terms of vinyl. Meaning that the first five tracks would be the A side of the record and the rest would go on the B side. However, Wrecking Ball, in its vinyl version will be released as a double album so this distinction will probably be made between record one and record two.
That's all for now, the album is released on March 6 as we have already said and all we have to do then is wait for the world tour. Meet us out in the street, Bruce!

Sunday, 4 March 2012

Bring On Your Wrecking Ball


Την Τρίτη 6 Μαρτίου κυκλοφορεί το καινούργιο album του Bruce Springsteen "Wrecking Ball". Έχοντας ακούσει ήδη το album εδώ και 2 εβδομάδες και παρατηρώντας ότι ήδη έχουν δημοσιευτεί κριτικές γι αυτό όχι μόνο σε επίσημες ιστοσελίδες αλλά και σε blogs απλών fans, είπα να προσθέσω και τη δικιά μου εδώ. Κάτι πολύ χρήσιμο για όσους διαβάζουν αυτό το blog μια που αυτό το καλοκαίρι, αν όλα πάνε καλά, αυτό το blog θα έχει πολύ Springsteen. Πάρα πολύ Springsteen.
Πρώτα απ'όλα λίγη προϊστορία. Ο τίτλος "Wrecking Ball" δεν είναι άγνωστος στους fans του Bruce Springsteen. Το ομώνυμο τραγούδι το πρωτοπαρουσίασε live το 2009 στις συναυλίες που έδωσε στο Giants Stadium στη Νέα Υόρκη λίγο πριν το κατεδαφίσουν. Και σ'αυτό το γεγονός αναφέρεται και το τραγούδι, στην κατεδάφιση δηλαδή του σταδίου.


Λίγο αργότερα, αυτή η live εκτέλεση από το Giants Stadium, κυκλοφόρησε και σε 10ιντσο single βινυλίου για την Record Store Day του 2010

Τον περασμένο Νοέμβριο ανακοινώθηκε η καινούργια περιοδεία για το φετινό καλοκαίρι και ότι θα υπάρξει καινούργιο album το οποίο "δεν ήταν ακόμα έτοιμο".
Τελικά τον Ιανουάριο που μας πέρασε ανακοινώνεται το καινούργιο album και κυκλοφορεί το πρώτο single (σε download μόνο δυστυχώς) με τίτλο "We Take Care Of Our Own"

Αυτό είναι και το τραγούδι με το οποίο ξεκινάει το album.



Πολλοί θα θεωρήσουν, από τον τίτλο ίσως και μόνο, ότι είναι άλλο ένα κομμάτι που μιλάει για το "μεγαλείο της Αμερικής". Είναι οι ίδιοι που παρανόησαν το νόημα του Born In The USA 28 χρόνια πριν, νομίζοντας ότι εννοούσε "τι ωραίο που είναι να έχεις γεννηθεί Αμερικάνος", με πρώτο και καλύτερο τον τότε πρόεδρό τους τον Ronald Reagan, ο οποίος μάλιστα ήθελε να το χρησιμοποιήσει και στη προεκλογική του εκστρατεία. Κανείς δεν έκανε τον κόπο να διαβάσει τους στίχους. Ακόμα και εγώ νοιώθω λίγο άβολα να ακούω αυτό το κομμάτι πλέον (το έπαιξε ως request στο Udine το 2009) και προτιμώ την ακουστική εκτέλεση, μόνο με μια κιθάρα που υπάρχει στο Tracks. Έτσι λοιπόν και στο We Take Care Of Our Own, το μύνημα ότι "φροντίζουμε τους δικούς μας" συνοδεύεται με ειρωνικές αναφορές στον τυφώνα Katrina, όπου ξέρουμε όλοι πόσο τους φρόντισε η τότε κυβέρνηση τους δικούς της ανθρώπους πάντα. Γίνεται λοιπόν σαφές, από το πρώτο κιόλας κομμάτι του album, αυτό που είχε γραφτεί σε διάφορες ιστοσελίδες, πριν καν εμφανιστεί: ότι αυτό είναι το πιο "θυμωμένο" album που έγραψε ποτέ. Πολλοί μάλιστα συμπατριώτες μου δήλωσαν ότι παρόλο που όλοι ξέρουμε ότι το έγραψε για την κατάσταση στην Αμερική μετά την κρίση, θα μπορούσε κάλλιστα να το είχε γράψει για την Ελλάδα.
Κάτι που γίνεται φανερό και στο επόμενο κομμάτι "Easy Money". Όπου πολλοί απλά ο ήρωας του τραγουδιού, καθώς βρίσκεται ο ίδιος σε απόγνωση χωρίς εισόδημα και βλέποντας τους πλούσιους να μην στερούνται το δικό τους και να "κλέβουν" τους υπόλοιπους αλλά παρ'όλα αυτά να είναι νόμιμοι, αποφασίζει να αποκτήσει κι αυτός λιγα χρήματα για τον εαυτό του με τον εύκολο τρόπο: Κλεβοντας
There’s nothing to it mister, you won’t hear a sound
When your whole world comes tumbling down
And all them fat cats they just think it’s funny
I’m going on the town now looking for easy money
.
Και στην περίπτωση που ακόμα αμφιβάλλουμε μας το διευκρινίζει στους επόμενους 2 στίχους:
I got a Smith & Wesson .38
I got a hellfire burning and I got me a taste

Παρόμοιο το θέμα και στο επόμενο κομμάτι, Shackled And Drawn, όπου μας θυμίζει ότι όλα γίνονται όχι για να σωθούμε εμείς, αλλά οι τραπεζίτες (σας θυμίζει κάτι)
Gambling man rolls the dice, working man pays the bills
It's still fat and easy up on bankers hill
Up on bankers hill the party's going strong
Down here below we're shackled and drawn
Συνέχεια με το Jack Of All Trades, όπου εδώ ο ήρωας δείχνει να παραιτείται κάπως από τη ζωή, με την έννοια του ότι σκέπτεται περίπου στο στυλ "Δεν μπορώ να βρω δουλειά, τι να κάνουμε, θα κάνω ότιδήποτε βρω και κάπως θα τα καταφέρουμε"
I’ll take the work that God provides
I’m a Jack of all trades, honey, we’ll be alright
Και πάνω που είμαστε έτοιμοι να του φωνάξουμε "Τι είναι αυτά, δεν μπορείς να τα δέχεσαι όλα αυτά με κατεβασμένα τα χέρια" μας πετάει ένα
If I had me a gun, I’d find the bastards and shoot ‘em on sight
και συνειδητοποιούμε πλέον ότι ο Boss τα'χει παρει στο κρανίο. Για να σε βοηθήσω Bruce. Καθώς θα βγαίνεις από το Ελ.Βενιζέλος, πάρε το μετρό (μπλε γραμμή) και κατέβα στη στάση Syntagma. Μόλις βγεις κοίτα πίσω σου, εκείνο το μεγάλο το κτίριο το βλέπεις; Εκεί βρίσκονται αυτοί που ψάχνεις!
Συνέχεια στο ιδιο μοτίβο με το Death To My Hometown, όπου περιγράφει πως αυτοί (ξέρετε ποιοι) έφεραν την καταστροφή χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα:
No shells ripped the evening sky, no cities burning down
No armies stormed the shores for which we’d die
No dictators were crowned
I awoke from a quite night, I never heard a sound
Marauders raided in the dark and brought death to my hometown, boys
Death to my hometown
They destroyed our families’ factories and they took our homes
They left our bodies on the plains, the vultures picked our bones
So listen up, my sonny boy, be ready for when they come
For they’ll be returning sure as the rising sun
Now get yourself a song to sing and sing it ’til you’re done
Yeah, sing it hard and sing it well
Send the robber barons straight to hell
The greedy thieves who came around
And ate the flesh of everything they found
Whose crimes have gone unpunished now
Who walk the streets as free men now

Συνέχεια με το This Depression όπου τα πράγματα καλμάρουν λίγο καθώς μας δηλώνει πως μέσα σ'αυτή τη κρίση έχει ανάγκη την αγάπη της καλής του.
Ακολουθεί το Wrecking Ball, το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου το οποίο αποκτά επιτέλους τη studio εκτέλεσή του. Εξακολουθώ να προτιμώ τη live, αλλά αυτό ισχύει για όλα τα κομμάτια του Springsteen.
Το You've Got It που έρχεται μετά είναι καθαρά ερωτικό τραγούδι:
No one ever found it, ain't no school ever taught it
No one ever made it, ain't no one ever bought it
Baby you've got it, baby you've got it
Come on and give it to me

Απλά πράγματα. Αν και πολλοί βλέπουν εξουαλικά υποννοούμενα πίσω από αυτούς τους στίχους. Όπως το βλέπει ο καθένας...
Συνέχει με Rocky Ground που για πολλούς είναι το καλύτερο κομμάτι του album, ίσως γιατί από πλευράς μουσικής είναι τελείως διαφορετικό από ότι μας έχει συνηθίσει μέχρι τώρα ο Bruce. Μέχρι και ραπ έχει μέσα (όχι πάντως από τον ίδιο!)
Το επόμενο κομμάτι Land Of Hope And Dreams δεν είναι καινούργιο. Το ξέρουμε εδώ και 12 χρόνια μια και το πρωτόπαιξε στη Reunion Tour που ξεκίνησε το 1999 και υπάρχει και στο Live In New York City που κυκλοφόρησε το 2001. Αποκτάει και αυτό την studio εκτέλεσή του επιτέλους μετά από τόσα χρόνια, αλλά έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Είναι αφιερωμένο στον Clarence Clemons, τον σαξοφωνίστα της μπάντας του Bruce (E Street Band) που πέθανε πέρσι. Δυστυχώς τα τελευταία 2 album του Springsteen είχαν στο τέλος από ένα κομμάτι αφιερωμένο σε κάποιον συνεργάτη του που χάθηκε πρόωρα. Στο Magic υπήρχε to Terry's Song (έστω και uncredited μια που δεν αναφερόταν πουθενά στη θήκη του CD) για τον Terry Magovern (personal assistance του Bruce από το 1987, αλλά γνωρίζονταν από το 1972) και στο Working On A Dream υπήρχε το The Last Carnival αφιερωμένο στον Danny Federici, οργανίστα της E Street Band. Στην περίπτωση του Clarence Clemons όμως, γνωστου και ως "The Big Man", έχουμε κάτι πρωτόγνωρο: Μπορεί ο Bruce να μην έγραψε ένα κομμάτι γι αυτόν και να του αφιέρωσε ένα παλιότερο, παίζει ο ίδιος όμως στο κομμάτι που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του (ακούστε προσεκτικά το σόλο σαξόφωνο στο κομμάτι).



Και το album κλείνει με το We Are Alive, όπου περπατώντας σε ένα νεκροταφείο, ο ήρωάς μας ακούει τα φαντάσματα των απεργών του παρελθόντος να έρχονται στη ζωή και να του διηγούνται την ιστορία τους.
Θα κυκλοφορήσει και μία special edition του album με δύο έξτρα κομμάτια:
Το πρώτο είναι το Swallowed Up (In The Belly Of The Whale).
To δεύτερο είναι άλλο ένα γνωστό από τις συναυλίες του παρελθόντος και έχει ήδη κυκλοφορήσει σε live εκτέλεση στο "We Shall Overcome : The Seeger Sessions" το 2006. Άλλο ένα παλιότερο κομμάτι λοιπόν που αποκτάει εδώ τη studio εκτέλεσή του μετά από χρόνια.



Τέλος, να ολοκληρώσω μιλώντας λίγο για τη μουσική:
Κατηγορήθηκε ο Springsteen σ'αυτό το album για την παραγωγή του Ron Aniello και τα "καινούργια στοιχεία" (για ένα album του Springsteen) που εισάγει σ'αυτό:
Επειδή εγώ έχω ηλεκτρονικά ακούσματα (όσοι δεν ξέρετε τα μουσικά γούστα μου δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά σ'αυτό το blog), δεν με ενοχλούν τα ηλεκτρονικά drums, οι λούπες, τα beats κτλ. Δεν είναι κακό να βάζει καινούργια στοιχεία στη μουσική του. Εάν για παράδειγμα παράταγε τις κιθάρες και όλα τα υπόλοιπα όργανα και έπαιζε μόνο με synthesizers τότε ναι, θα μπορούσαμε να τον κατηγορήσουμε ότι το γύρισε στο electro-pop. Μόνο το Land Of Hope And Dreams με ξένισε, ίσως γιατί το κομμάτι το ξέρουμε ήδη, επειδή έχει βάλει ένα ηλεκτρονικό beat στην αρχή και στο τέλος για λίγα δευτερόλεπτα το οποίο δεν δείχνει να κολλάει πουθενά. Έστω. Τα καινούργια στοιχεία στη μουσική του δεν είναι κάτι κακό, αντιθέτως, ίσως έτσι μπορέσει να προσελκύσει και ένα νεώτερο κοινό που θα έπρεπε να ακούσει το μήνυμα που θέλει να περάσει. Να θυμήσω εδώ ότι το 1978 οι Rolling Stones κυκλοφόρησαν το Miss You και όλοι οι σκληροπυρηνικοί ροκάδες (ειδικά εδώ στην Ελλάδα με μπροστάρη τον Πητ Κωνσταντέα) κόντεψαν να τους σταυρώσουν γιατί το κομμάτι ήταν - άκουσον, άκουσον - disco. 34 χρόνια μετά το κομμάτι αυτό θεωρείται κλασσικό. Και επίσης πρέπει να παρατηρήσουμε ότι συγκεντρώνονται κυρίως στα πρώτα πέντε κομμάτια του album. Ίσως ο Bruce να σκέφτεται ακόμα με τη λογική του βινυλίου. Δηλαδή αυτά τα πέντε πρώτα κομμάτια θα ήταν η Α πλευρά του δίσκου και τα υπόλοιπα η δεύτερη. Πάντως το Wrecking Ball θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο, αλλά θα είναι διπλός δίσκος οπότε ο συγκεκριμένος διαχωρισμός θα γίνει ίσως μεταξύ πρώτου και δεύτερου δίσκου.
Αυτά προς το παρόν, το album κυκλοφορεί στις 6 Μαρτίου όπως είπαμε και μετά περιμένουμε την παγκόσμια περιδεία. Meet us out in the street, Bruce!