Saturday, 30 June 2012

Στην Ιταλία με τον Bruce 2012

Και όπως είχα προαναγγείλει στο προηγούμενό μου post, πήγα για μία εβδομάδα στην Ιταλία για να δω 2 φορές τον Bruce Springsteen.
Αυτή τη φορά, λόγω των διαπραγματευτικών ικανοτήτων του ΓΑΠ με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, το μπάτζετ έπρεπε να είναι μειωμένο. Τέρμα λοιπόν τα ξενοδοχεία και πλέον η διαμόνή έπρεπε να είναι σε αισχρά hostels των 30 Ευρώ τη βραδιά. Ξεκινήσαμε λοιπόν ένα ωραίο μεσημέρι από το Ελ.Βενιζέλος και με EasyJet (φυσικά) φτάσαμε Ρώμη. Για να μειώσουμε ακόμα περισσότερο το κόστος διαλέγουμε να πάμε στον σιδηροδρομικό σταθμό της Ρώμης με λεωφορείο και όχι με το τραίνο. Πολύ ωραία, δεν φανταστήκαμε όμως ότι θα πέφταμε πάνω στην απογευματινή κίνηση. Έστω κι έτσι κάναμε λίγο sightseeing.
Φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό της Ρώμης διαλέγουμε το πιο αργό τραίνο για Φλωρεντία, έτσι ώστε να μειώσουμε ακόμα περισσότερο το κόστος πράγμα που σήμαινε ταξίδι 4 ωρών. Εστω κι έτσι, το τραίνο ήταν καθαρό και το ταξίδι ευχάριστο. Μεσάνυχτα πλέδον στη Φλωρεντία και check-in στο αισχρό hostel που ανέφερα παραπάνω. Αυτό ήταν το δωμάτιο. Το μπάνιο δεν πρόκειται να σας το περιγράψω (και ούτε θα θέλατε)
Από την επόμενη μέρα είχαμε στη διάθεσή μας 3 ημέρες πριν τη συναυλία για τουρισμό στη Φλωρεντία
Πήμαμε και στα μουσεία μας... Galleria Uffizi
και στο μουσείο του Γαλιλαίου
Επισκεφτήκαμε και το Hard Rock Cafe, για να δούμε μια έκθεση με φωτογραφίες του Bruce Springsteen από το Hard Rock Calling festival του 2009
Στο super market (απ'οπου ψωνίζαμε για να ρίξουμε κι άλλο το κόστος) βρήκαμε και Ελληνικά προϊόντα
Αλλά ανακαλύψαμε και έναν καταπληκτικό φούρνο που έφτιαχνε φοβερές πίτσες
Και για τα βράδια είχαμε ανακαλύψει ένα φανταστικό cafe bar με panini και μπύρες όπου ο Claudio κάθε βράδυ σκιζόταν για να μας εξυπηρετήσει
Το τελευταίο βράδυ πριν τη συναυλία, περάσαμε μια βόλτα έξω από το γήπεδο όπου και πήραμε το νουμεράκι μας.
Τι ήταν αυτό; Είναι μια διαδικασία που ακολουθείται στις συναυλίες του Bruce Springsteen ώστε να αποφασιστεί με ποια σειρά θα μπούνε στο pit (αυτός ο χώρος μπροστά στη σκηνή όπου αλλού τα εισητήρια χρεώνονται γύρω στα 300 Ευρώ) όσοι είχαν εισητήρια για τον αγωνιστικό χώρο. Πολύ πρωινό ξύπνημα την επόμενη ημέρα ώστε να πάμε στο γήπεδο και με τη σειρά που έχουν τα νούμερά μας, να πάρουμε το πολυπόθητο βραχιολάκι που μας εξασφαλίζει τη είσοδό μας στο pit.
Επειδή εμείς θέλάμε απλώς να μπούμε στο pit και όχι να φτάσουμε όσο πιο κοντά γίνεται (πράγμα που θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να κάτσουμε εκεί όλη μέρα μέχρι να μας βάλουνε μέσα), γυρίσαμε πίσω στο αισχρό hostel μας για να καλύψουμε τον ύπνο που είχαμε χάσει.
Έτσι, το απόγευμα, άνετοι επιστρέψαμε στο γήπεδο και επιδεικνύοντας απλώς το βραχιολάκι μας μπήκαμε στο pit (όπου με τους κατάλληλους ελιγμούς καταφέραμε να φτάσουμε πολύ πιο μπροστά απ'οτι φανταζόμασταν. Εκεί μέσα συναντήσαμε αν όχι την πιο μικρή, σίγουρα την πιο χαριτωμένη fan του Bruce στην δεύτερη παρακαλώ συναυλία της (ήταν και στη Ρώμη πριν από τρία χρόνια).
Κάποια στιγμή ανεβαίνει στη σκηνή ο Bruce με την E Street Band και... και είναι σαν να συνεχίσαμε από εκεί που είχαμε μείνει 3 χρόνια πριν, στο Udine. Με μια μεγάλη διαφορά όμως: Έλειπε ο Clarence Clemons, ο σαξοφωνίστας της μπάντας που χάθηκε πριν από ένα χρόνο. Και ενω από τον Bruce ακούμε παλιά αγαπημένα αλλά και καινούργια τραγούδια από το πρόσφατο album, ξαφνικά ανοίγουν οι ουρανοί. Η βροχή ξεκίνησε λίγο μετα την αρχή της συναυλίας και δεν σταμάτησε καθόλου. Ειδικά προς το τέλος είχε δυναμώσει ακόμα περισσότερο με αποτέλεσμα να βραχούν ρούχα, κινητά φωτογραφικές μηχανές και πάει λέγοντας. Και παρά τη βροχή και ενώ είχε ολοκληρώσει το encore του ο Bruce επέστρεφε και μας ρωτούσε αν θέλουμε να ακούσουμε άλλο ένα κομμάτι. Έτσι η συνολική διάρκεια της συναυλίας έφτασε τις τρεισίμιση ώρες. Μέσα σ'άυτές τις τρεισίμιση ώρες εκτός των άλλων μας τραγούδησε και Elvis (Burning Love) και ανακάτεψε το Honky Tonk Women των Rolling Stones με το δικό του Darlington County.
Tελευταίο κομμάτι το Who'll Stop The Rain των creedence Clearwater Revival όπου μπορείτε εδώ να δείτε την κατάσταση που επικρατούσε.


SETLIST:
1.Badlands
2.No Surrender
3.We Take Care of Our Own
4.Wrecking Ball
5.Death to My Hometown
6.My City of Ruins
7.Spirit in the Night
8.Be True
9.Jack of All Trades
10.Trapped
11.Prove It All Night
12.Honky Tonk Woman/Darlington County
13.Burning Love
14.Working on the Highway
15.Shackled & Drawn
16.Waitin' on a Sunny Day
17.Apollo Medley
18.The River
19.The Rising
20.Backstreets
21.Land of Hope and Dreams
ENCORE:
22.Rocky Ground
23.Born in the U.S.A.
24.Born to Run
25.Hungry Heart
26.Seven Nights to Rock
27.Dancing in the Dark
28.Tenth Avenue Freeze-out
ENCORE 2:
29.Twist and Shout
ENCORE 3:
30.Who'll Stop the Rain

Μετά τη συναυλία, επικρατουσε το απόλυτο χάος έξω απο το γήπεδο μέσα στη βροχή όπου ακόμη συνεχιζόταν. Και η αμέσως επόμενη συναυλία ήταν την επομενη μέρα στην Τεργέστη, όπου πήγαμε με νοικιασμένο βανάκι μια που είχαν έρθει και άλλοι από την Ελλάδα την προηγούμενη μέρα.
Πριν ξεκινήσουμε, ακόμα προσπαθούσαμε να στεγνώσουμε τα ρούχα από το προηγούμενο βράδυ, σε κεντρική πλατεία της Φλωρεντίας.
Φτάσαμε μετά από πολύωρο ταξίδι, όπου αντιμετώπισα την πιο ευχάριστη έκπληξη της διαμονής μου. Με 50 μόνο ευρώ τη βραδιά, αντί για ενα αισχρό hostel με περίμενε αυτό το υπέροχο διαμερισματάκι.
Κρίμα που δεν εμεινα περισσότερες μερες για να το ευχαριστηθώ. Τρέξαμε αμέσως στο στάδιο για τη συναυλία (δεν υπήρχε χρόνος για pit αυτή τη φορά), όπου ο Bruce ανεβαίνοντας στη σκηνή, δεν χαιρέτισε μόνο την Ιταλία ("Mandi Trieste"), αλλά και την Κροατία, ("Dobro vece Croatia! Kako ste?"). Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Τεργέστης είχε έρθει πολύς κόσμος οδικώς από την Κροατία (αλλά και από άλλες βαλκανικές χώρες). Σε μεγάλα κέφια και πάλι ο Bruce, αλλά χωρίς βροχή αυτή τη φορά, έπαιξε μόνο 3 ώρες και ένα τέταρτο!


SETLIST:
01 Badlands
02 No Surrender
03 We Take Care Of Our Own
04 Wrecking Ball
05 Death To My Hometown
06 My City Of Ruins
07 Spirit In The Night
08 Downbound Train (sign request)
09 Jack Of All Trades
10 Youngstown
11 Murder Incorporated
12 Johnny 99
13 Working On The Highway
14 Shackled And Drawn
15 Waitin On A Sunny Day
16 The Apollo Medley
17 The River
18 Because The Night
19 The Rising
20 We Are Alive
21 Thunder Road
22 Rosalita (Come Out Tonight) (off a sign)
ENCORE:
23 Born In The USA
24 Born To Run
25 Bobby Jean
26 Hungry Heart
27 Seven Nights To Rock
28 Dancing In The Dark
29 Tenth Avenue Freeze-Out

Στην Τεργέστη, την άλλη μέρα δεν υπήρχε χρόνος για sightseeing. Και να θέλαμε θα μας το χάλαγε η καθυστερημένη μπόρα η οποία ενώ είχε προβλεφθει για την ώρα της συναυλίας,ευτυχώς ήρθε με καθυστέρηση μισής μέρας
Έτσι, πήραμε το τραίνο για το Treviso που θα ήταν η βάση μας για την τελευταία μας μέρα
Εκεί μας περίμενε άλλη μια εκπληξη. Όχι αισχρό hostel, αλλά πολύ ωραίο και ευχάριστο δωμάτιο μόνο με 35 ευρώ! (Και όπυ συνεχίσαμε να στεγνώνουμε τα βρεγμένα της Φλωρεντίας)
Και από το Treviso, πεταχτήκαμε και μια βόλτα στη Βενετία:
Η επόμενη, ήταν η μέρα των αεροδρομίων και των αποχαιρετισμών Κάποια μέλη της παρέας αναχωρούσαν από το αεροδρόμιο του Treviso για άλλη γη και άλλα μέρη...
...ενώ εγώ κατευθύνθηκα στο παραδίπλα αεροδρόμιο Marco Polo για εσωτερική πτήση προς Ρώμη...
...και απο εκεί για την πτήση της επιστροφής προς Αθήνα
Έτσι αποχαιρετούμε για φέτος την Ιταλία, όχι όμως και τον Bruce, τον οποίον θα τον ξανασυναντήσουμε πολύ-πολύ σύντομα...

Wednesday, 6 June 2012

Στην Ιταλία με τον Bruce (Σύνδεση με τα προηγούμενα)

Αναχωρώ σήμερα για Ιταλία, όπου μεταξύ αλλων θα δω 2 φορές τον Bruce Springsteen (και την E Street Band) στη Φλωρεντία και την Τεργέστη. Όμως, παρόμοιο ταξίδι είχα κάνει και πριν από 3 χρόνια όταν και είχα δει τον Bruce:
1.Στις 19 Ιουλίου στη Ρώμη (με μια παρέα 60 Ελλήνων) 2.Στις 21 Ιουλίου στο Τορίνο 3.Στις 23 Ιουλίου στο Ούντινε Κατόπιν ακολούθησε τουρισμός στη Βενετία και στο Μιλάνο Εκλογές; Ποιες εκλογές; Για φέτος η Βενετία είναι πάλι στανταράκι! Εις το επανιδείν...

Thursday, 31 May 2012

Μόνος σου τώρα

Είδα τον Mark Lanegan την τελευταία φορά που είχε έρθει στην Αθήνα, μαζί με την Isobel Campbell. Μου άρεσε η μουσική της Isobel καθώς και το μείγμα που έπαιζαν μαζί. Στη συναυλία όμως ήρθε και μία φίλη μου που άκουγε Lanegan από τα 90's και η οποία πέταξε τη φοβερή ατάκα από την οποία πήρε και τον τίτλο του το ποστ εκείνης της συναυλίας: "Πήγαμε να δούμε τον γιο του Tom Waits και τελικά είδαμε τους Belle & Sebastian". Επίσης, είχε αναφέρει ότι "τον ευνούχισε τον Lanegan αυτή η κοπέλα και δεν παίζει πια τις μπλουζιές που έπαιζε". Γι αυτό λοιπόν και εγώ, αποφάσισα από τότε ότι όταν θα ερχόταν μόνος του για συναυλία ο Lanegan θα πήγαινα για να νοιώσω και εγώ τη διαφορά. Έτσι λοιπόν και έγινε, κυκλοφόρησε φέτος ο Lanegan καινούργιο album (Blues Funeral) και ήρθε και για την καθιερωμένη συναυλία του στην Αθήνα, αυτή τη φορά στο Fuzz.
Και παρά τις εξαντλητικές οικονομίες ενόψει του συναυλιακού - και όχι μόνο - καλοκαιριού στην Ευρώπη (περισσότερα σε λίγες μέρες), πήγα.
Τη συναυλία άνοιξαν οι Illegal Operation τους οποίους είχα ξανακούσει και παλιότερα στο Blues Bar της Πανόρμου. (Τώρα έμαθα επιτέλους και πώς τους λένε)
Επαιξαν καλά όπως πάντα και θα έπαιζαν καλύτερα (και πολύ περισσότερο) αν δεν τους καιγόταν ο ενισχυτής. Ώσπου ήρθε η ώρα για τον Mark και την μπάντα του.
Και ξεκίνησε με το καινούργιο album και συνέχισε με παλιότερα κομμάτια. Και έπαιξε και ένα encore.
ΟΜΩΣ! Αν και εγώ δεν μέτρησα, είπαν ότι η συνολική διάρκεια της συναυλίας δεν ξεπέρασε τα 71 λεπτά. Και ακούστηκαν και κατι φωνες για "αρπαχτή". Ειχε όμως προειδοποιήσει πριν από την έναρξη της συναυλίας και είχε παρακαλέσει να μη χρησιμοποιούμε φλας και να μην καπνίζουμε. Και εμείς φυσικά ως κλασσικοί Ελληνάρες αγνοήσαμε και τα δύο. Ήταν φανερό ότι ο άνθρωπος είχε πρόβλημα. Ένιγουέι, εμένα προσωπικά μου αρέσει ο Mark και με τη μπάντα του και με την Isobel. Όσο για την φίλη μου που λέγαμε; Έχει πλέον διοριστεί στη λεβεντομάνα Κρήτη και δεν μπόρεσε να έρθει...

Monday, 30 April 2012

Berlin Brides for the touch-deprived

Τις Berlin Brides τις γνώρισα από μια συνέντευξή τους στην Ελευθεροτυπία. Δεν τις είχα ακούσει ποτέ, αλλά έσπευσα να αποκτήσω το CD τους. Δεν υπήρχε περίπτωση να μη με ενδιαφέρει ένα group που έχει γράψει τραγούδι με τίτλο Ballad For The Touch Deprived. Πέρασε όμως πολύς καιρός μέχρι να καταφέρω να τις δω live. Μέχρι που παρουσιάστηκε η κατάλληλη ευκαιρία ένα βράδυ του Φλεβάρη στο Σταυρό Του Νότου με εισητήριο μόνο 6 Ευρώ (μαζί με ποτό)
Ακούσαμε γνωστα κομμάτια από το πρώτο album...
...ακούσαμε και κάποια καινούργια...
...ακούσαμε και διασκευές, από Depeche Mode και Bloodhound Gang, μέχρι Mary And The Boy και Γαλλόφωνα Eurovisionικά της Vicky Leandros!
Και μας φιλοδώρησαν με ένα γενναιόδωρο encore όπου ξανάπαιξαν (by popular demand) το L'Amour Est Bleu!
Και όλα αυτά σε μια πολύ ευχάριστη βραδιά όπου στην τηλεόραση υπήρχε και ποδόσφαιρο και μπάσκετ!